Hiena cmentarna
Kostium śmierci stworzony ze sztucznych kwiatów zebranych z przycmentarnych śmietników. Ambiwalencja zawierająca się w barwnych cmentarnych kwiatach i starych, niszczejących nagrobkach z kamiennym krzyżem wzbudzających żal powiązany z obawą. Czy po śmierci zostanie po nas błahy kamień, który z biegiem lat będzie niszczał i uciekał z ludzkiej pamięci? Czy będziemy mieli na tyle szczęścia, że raz w roku ktoś zmieni sztuczne kwiaty, które stoją na nagrobku?
Drzewa mówią
Charakteryzacja realizowana w ramach wystawy prezentującej historię Poznańskiego Parku Szelągowskiego z perspektywy roślin i drzew. Antropolożka, Katarzyna Wala, wsłuchując się w opowieści mieszkańców dzielnicy Szeląg odkryła, że świat roślin funkcjonuje głęboko w naszych wspomnieniach.
Projekt realizowany we współpracy ze Stowarzyszeniem „Mobilny Dom Kultury Wilczak”.
Nienamacalna psychika
Charakteryzacja do performansu Olgi Grześko obrazującego ciało jako tarczę, która chroni przed opresją społeczeństwa. Ludzie często wywierają na nas piętno nienawiści. Takie zachowania mogą w nieodwracalny sposób odbić się na psychice – a ona jest bardzo delikatna. Dzięki temu działaniu performerka chciała pokazać, że wszelkie zanieczyszczenia, którymi społeczeństwo próbuje ją oblepić pozostają na skórze – tarczy, ale jej wnętrze pozostaje czyste. Natomiast intencje adresata stają się trucizną dla niego samego.
Podczas trwania performansu charakteryzacja była zmywana przez aktorkę.
Odtwórz wideo
